ต้นทัง

   

ทัง

ชื่อสามัญ:  กะทัง  กะทับใบใหญ่ (ภาคใต้)  กะตา  กายูกะตา  มือแต  มือแด็ง (มาเลเซีย นราธิวาส)  กายูมืออแต  มืออแต (มาเลเซีย ปัตตานี)  ทัง  ทอง (สุราษฎร์ธานี)  มะดัง (นราธิวาส)  ดังต้ง (ยะลา)
ชื่อวิทยาศาสตร์ :  Litsea grandis Hook.f.
ชื่อวงศ์ :  Lauraceae
ลักษณะ :     ทัง  เป็นไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่สูงประมาณ 18-25 เมตร เป็นไม้ยืนต้นที่ไม่ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มกลม ทึบ เปลือกสีเทาอมน้ำตาล หรือสีน้ำตาลเข้มเป็นตุ่มขรุขระ (ตามส่วนอ่อน ๆ มีขนสีเทาหนาแน่น)  ลักษณะเนื้อไม้สีเหลืองถึงน้ำตาลแกมเหลืองสีจะเข้มขึ้นเมื่อทิ้งไว้นาน ๆ เสี้ยนตรง เนื้อค่อนข้างหยาบ เป็นมันอ่อน ผึ่งแห้งได้ง่ายและเสื่อมเสีย
                   ใบ  เป็นชนิดใบเดี่ยว รูปมนแกมรูปไข่กลับ เรียงสลับกัน โคนใบเบี้ยวหรือค่อม ท้องใบมีขนนุ่มหนาแน่น หลังใบเกลี้ยง
                   ดอก  สีเหลืองอ่อน ๆ ออกเป็นกระจุกตามง่ามใบของกิ่งเล็ก หรือเหนือรอยแผลใบ
                   ผล  กลม รี เกลี้ยง ออกเป็นพวงตามกิ่ง
                   ลักษณะเนื้อไม้  สีเหลืองถึงน้ำตาลแก้มเหลืองสีจะเข้มข้นเมื่อทิ้งไว้นาน ๆ เสี้ยนตรง เนื้อค่อนข้างหยาบเป็นมันอ่อน ผึ่งแห้งได้ง่าย และไม่เสื่อมเสีย ความถ่วงจำเพาะประมาณ 0.45 มีความทนทานตามธรรมชาติตั้งแต่ 1.7-14.8 ปี เฉลี่ยประมาณ 8.7 ปี อาบน้ำยาได้ยาก (ชั้นที่ 4)

 

 

 

หน้าหลัก