ต้นแซะ

   

แซะ

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Millettia atropurpurea Benth.
วงศ์ : LEGUMINOSAE - PAPILIONOIDEAE
ชื่ออื่น : กะแซะ ยีนีเก๊ะ
ไม้ต้น : ขนาดใหญ่ ไม่ผลัดใบ สูง20 - 30 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ กิ่งอ่อนและช่อดอกมีขนปกคลุม 
           เปลือก : สีน้ำตาลปน เทา   แตกเป็นสะเก็ดและล่อนเป็นแผ่นเล็ก ๆ   
           ใบ : ประกอบรูปขนนก   ใบย่อยที่ยอดเดี่ยว ๆ  ยาว 20 - 35   เซนติเมตร นอกนั้นจับกันเป็นคู่ ๆ เกือบตรงกันข้าม     3 - 5  คู่   ใบรูปขอบขนานแกมรูปหอก   กว้าง 3 - 8 เซนติเมตร  ยาว 8 - 18 เซนติเมตร 
           ดอก : เกิดบนช่อดอกแตกแขนงตามปลายกิ่ง ดอกยาวประมาณ 2 เซนติเมตร สีแดงแกมม่วงทึบ กลิ่นหอม 
           ผล : เป็นฝัก   ลักษณะคล้ายทรงกระบอก  กว้าง   4 - 5  เซนติเมตร  ยาว  5 - 10   เซนติเมตร  แต่ละฝักมี  1 - 3   เมล็ด สีน้ำตาลดำ รูปกลมรี ขนาดกว้าง 3.5 เซนติเมตร ยาว 5 เซนติเมตร
นิเวศวิทยา : พบตามชายป่าดิบชื้นทางภาคใต้ สูงจากระดับน้ำทะเล 10 - 50 เมตร
ออกดอก มกราคม - เมษายน ผลแก่หลังจากออกดอกประมาณ 2 เดือน
ขยายพันธุ์ : เพาะเมล็ด
ประโยชน์ : เนื้อไม้ใช้ในการก่อสร้างทั่วไป แต่ไม่ได้รับความนิยมเพราะเนื้อไม้เป็นที่ชอบของมอดและแมลง โดยมาก มักใช้ทำฟืนและถ่าน ยอดอ่อนนิยมรับประทานเป็นผักสด

 

 

 

 

หน้าหลัก